روي زميني كه سردتراست
از خانه ي بي روح مردگان!
بي رمق ازيك تزريق زيرجلدي
شبيه توپي كه باد شده و گوشه اي افتاده
بي آنكه دستي ازهيجان به حركتش وادارد
نشسته ام،چهار زانو
غمگين،مثل هرجمعه.
مانده ام كدام زانويم رابغل بگيرم!؟
"صنم"
...
پيشكش به تو كه همه ي جمعه هاي عمرمو تصرف كردي
و نوشته هايي كه روزها خاك خورد تا بالاخره بعدسررفتن تاريخ انقضاش تونستم بنويسمشون
يه سال ديگه هم گذشت
يه سال پر از دلتنگي و انتظار
باوركن خسته نشدم،انتظاركشيدن واسه كسي كه ارزششو داره خستگي نداره
ميترسم عمرم اونقد نباشه كه باشم
ميترسم رفته باشم اونروزي كه تو مياي
وقتي فكرميكنم چندها ساله نشستي و
فقط نگاه ميكني كه ببيني كي وقتشه بياي سرم سوت ميكشه
به خدا تو صبرت از ايوب بيشتره
...
يه سال ديگه هم گذشت،بدون اينكه چيزي عوض بشه
بدون اينكه دلي بلرزه
كه تونيستي
بدون اينكه تو بياي
"روزي از همه ي عمر زودتر"
اون روز كه اول مهربود وجمعه،مال هردومون بود
خيلي حس قشنگي بود،اينكه احساس ميكردم توي يه چيزي
با مهربونترين باباي دنيا شريكم
حالا دنگش مهم نبود حتي اگه 1 به 99 بود
اما غيرازهمه ي اينا تولدم بي شباهت به مراسم ترحيم يه پيرزن 120ساله نميشد
همه چيزهست و همه هستن،اما كف زدن وخوشحالي كردن
واسه كسي كه يه سال پيرترشده مثل اشك ريختن واسه يه جنازه ست
كه چن سال آخرعمرشو فقط نفس كشيده،واقعا احمقانه ست!
اما من ترجيح ميدادم همه چيز در سكوت و سكون برگزاربشه
من،خودم و خودكارم..كه ناگهاني ترين صفحه ي كتابم روباهم ورق ميزنيم
و گوشه ي اون يه يادداشت كوچيك مينويسيم:
امسال به جواب نزديك شده بوديم و سال آينده قطعا به جواب ميرسيم
بعد2،2نيست..هميشه بعد 2 ،3 مياد.حالاشد!
اين يعني اينكه امسال همه چيز منطقي تر به نظرمياد
واين اتفاق بعد 10سالگي هر 11سال يكبار ممكنه تو زندگي هركسي بيافته
وهركسي به 89سالگي برسه موفق شده حداقل از 1 تا 9 رو پشت سرهم رديف كنه
واقعا كه من به چه چيزاي احمقانه اي فك ميكنم
آدينه تون به خير،جمعتون مبارك
يا او